Waarom valt een satelliet niet uit de ruimte?

Satellieten, wat zouden we doen zonder hen. Niet veel! Want satellieten / kunstmanen zorgen voor heel wat toepassingen die ons leven gemakkelijker maken. Denk maar aan weersatellieten die het weer helpen voorspellen of communicatiesatellieten die onze GPS doen werken. Ze zorgen er zelfs voor dat we honderden televisiezenders kunnen bekijken op digitale televisie.

Kortom, als er geen satellieten waren, was ons leven een stuk moeilijker en minder aangenaam. Maar gelukkig zijn ze er wel! Maar hoe komt het dat die dingen niet naar beneden storten en in een baan rond de aarde blijven ‘zweven’?

Volg onze weerupdates via Twitter en Facebook

Satelliet valt continu naar beneden

Eigenlijk valt een satelliet continu naar beneden. De aarde trekt de satelliet naar zich toe, maar stort niet op de aarde omdat de satelliet gewoon een grote snelheid heeft. Hoe hoger de snelheid, hoe groter de baan van de satelliet overeenkomt met het oppervlak van de aarde. Als we een voorwerp een snelheid van 28.000 km/u geven, dan blijft het voorwerp gewoon in een baan om de aarde cirkelen. De satelliet valt, maar kan nooit de oppervlakte van de aarde bereiken omdat die aan een waanzinnige hoge snelheid valt en op 20.000 km boven de evenaar vliegt.

Hoe werkt zo’n satelliet?

Een satelliet werkt als een soort reflector in de ruimte. Een mediabedrijf zendt bijvoorbeeld een signaal uit via een schotelantenne, de mediasatelliet vangt dit signaal op en verstuurt het direct naar andere antennes op aarde die het dan verder verspreiden. Denk maar aan de VRT-toren in Brussel, die zorgt voor de verspreiding en vergaring van audiovisuele gegevens voor radio en televisie.

VRT-toren in Brussel.

VRT-toren in Brussel. (Nikeli De Ceuninck)

Eén stofje kan fataal zijn

Satellieten worden gebouwd in stofvrije ruimtes. De onderzoekers die eraan werken zijn net als chirurgen in een blauw of groen pakje. Waarom? Omdat het minste stofje ervoor kan zorgen dat de satelliet in de ruimte storingen krijgt of zelfs helemaal stuk gaat.

De ontwerpers moeten ook zeer goed nadenken hoe ze de satelliet moeten bouwen want die moet zo gemaakt worden, dat als er iets uitvalt, de rest van de apparatuur aan boord er geen last van heeft. Als dat niet zo is, moet er een reparatie in de ruimte gebeuren en dat is zeer duur!

Steeds meer satellieten in de ruimte

Op dit moment ‘zweven’ er 23.000 objecten groter dan 10 centimeter rond onze aarde. De helft van alle objecten bestaat uit kapotte satellieten, delen van raketten of andere grote objecten. Er zweven ook hele kleine deeltjes, kleiner dan één centimeter, rond de aarde.

Aan een snelheid van 6 kilometer per seconde kunnen die bij andere nog werkende objecten ernstige schade veroorzaken. Een oplossing is er niet. Wanneer het te moeilijk is om een kapotte satelliet uit z’n baan te halen, wordt hij gewoon achtergelaten in die baan en zweeft die gewoon voor eeuwig doelloos rond.

Bron: ESA


Lees ook eens: