Sneeuw en poollicht in Lapland

Als trots lid van NoodweerBenelux kreeg ik, Kenneth Noyelle, afgelopen periode de kans om met een deel van mijn familie een reis te maken naar Zweeds Lapland. Ik deel dan ook met veel plezier mijn ervaringen met jullie…onze lezers!

Lapland, het land van het Hoge Noorden.

Lapland, ook wel het land van de Lappen genoemd, heeft zijn naam gekregen door zijn inwoners: de Saami of Sàmi, Saami is afgeleid van het woord ‘samen’. Deze benaming vloeit voort uit het feit dat dit volk in een gebied woont dat eigenlijk alle noordelijke delen van de landen Noorwegen, Zweden, Finland en een deel van Noordoostelijk Rusland omvat.

De regio staat dan ook gekend voor zijn poolnacht, de nacht waarin de zon niet opkomt en zijn middernachtzon, de dag waarop de zon niet ondergaat. De Saami hebben zich goed kunnen aanpassen aan deze omstandigheden door te leven met hun kudde rendieren, die ze gebruiken als voedsel, als rijtuig om hun slede voort te trekken en de vacht van de rendieren wordt gebruikt voor de warmte.

Geografische ligging van Lapland (Bron: Wikipedia)
Rendieren van De Saami

De Saami geloven dat witte rendieren een geschenk zijn van God en eren deze dieren nog meer dan de gewone rendieren. Echter is het zo dat de kudde de witte rendieren afstoot, doordat deze anders zijn, hierdoor moet er dus extra zorg gedragen worden voor deze albino rendieren.

Winters landschap met een pak sneeuw

Lapland is gekend om zijn lange winters die starten midden november en eindigen in april. Gemiddeld valt er in de winter in de regio een meter sneeuw. Ook hier zijn er echter veranderingen in het weerbeeld merkbaar: dit jaar viel de eerste sneeuw uitzonderlijk laat, namelijk begin december. Hierdoor moest het aanbod voor de wintertoeristen enorm aangepast worden.

Ook opvallend was de lage hoeveelheid neerslag, zoals hier in België. Er viel daar amper 40 tot 50 cm sneeuw voorlopig. Veel sneeuw verwachten ze daar niet meer, omdat de maanden februari en maart daar normaal zeer droge maanden zijn, doordat er zich in die periode meestal een Scandinavisch Hoog vormt.

Het landschap in Lapland wordt gekenmerkt door zijn vele dennenbomen met daartussen berken-, beuken- en eikenbomen. Tijdens de winter worden deze bomen volledig ondergesneeuwd en tonen een uniek beeld. Dennenbomen die volledig wit liggen en berkenbomen die volledig omgeplooid liggen.

De berk heeft dan ook als eigenschap (voordeel) dat het hout zeer elastische vezels bevat, zodat deze mooi kan plooien door het gewicht van de sneeuw…zonder te breken. De sneeuw blijft heel lang op de bomen liggen omdat er in de regio heel weinig wind is. Dit heeft twee oorzaken:

De eerste oorzaak is het Scandinavisch Hoogland. Omdat de meeste wind vanuit het westen komt, vangt dit gebergte een groot deel hiervan op, zodat de wind weinig doordringt tot de vlakkere gebieden ten oosten hiervan. Een tweede oorzaak is dat het gebied meestal onder de polaire vortex gelegen is en er dus weinig drukverschillen zijn die wind veroorzaken.

Besneeuwde bomen
Bomen plooien onder het gewicht van sneeuw

Het Noorderlicht of Poollicht in Lapland

Natuurlijk was de kers op de taart het zien van het Noorderlicht. Gidsen ter plaatse wisten mij te vertellen dat ze per winterperiode ongeveer 60 keer het Noorderlicht te zien kregen, waarvan een paar keer echt spectaculair. De eerste dagen hadden we jammer genoeg weinig geluk met het Noorderlicht.

De activiteit van de zon lag zodanig laag dat er geen Noorderlicht te zien was. De laatste dagen zagen er veelbelovend uit. De activiteit van de zon ging omhoog en de kansen stegen zienderogen. Zodra de kansen stegen, was het Noorderlicht inderdaad zichtbaar, maar het was eigenlijk teleurstellend. Met het blote oog konden we juist maar een witte gloed zien, maar als je een foto nam was die wel groen.

Als weerliefhebber…te weinig dus. De kansen bleven echter stijgen, maar dan was er een andere spelbreker, namelijk de bewolking. Op mijn laatste avond was het alles of niets. De kansen op Noorderlicht waren aanwezig, maar overdag hingen er al veel hoge wolken, wat natuurlijk negatief was. Na het avondeten gingen we buiten en als bij wonder klaarde de hemel spectaculair op.

Dankzij de apps voor Noorderlicht konden we ook de activiteit volgen en plots schoot deze de hoogte in! Na ons snel ingeduffeld te hebben: naar buiten om naar de hemel te turen. En jawel, uit het niets verscheen een groene lichtbundel aan de hemel, die uiteindelijk begon te dansen. Het Noorderlicht zoals iedereen zich had voorgesteld! Jammer genoeg duurde dit spektakel maar een luttele 5 minuten, maar het waren voor mij 5 minuten van geluk en opluchting.

Bij het vertrek kregen we nog een aangename verrassing erbovenop, een prachtige zonsopgang, die ik zeker ook met jullie wil delen. Een mooi afscheid van het prachtige Lapland, zoals je het kent van de prentkaarten.

Alvast een hartelijke dank aan Krist Pruvoost, voor het delen van de foto’s, die genomen zijn samen op deze reis.


Lees ook eens: